การล่มสลายของกรุงบาบิโลเนียล

ภูมิหลัง

กรุงบาบิโลเนีย (Babylon) เป็นเมืองโบราณที่ตั้งอยู่ริมแม่น้ำยูเฟรตีส บริเวณที่ปัจจุบันคือประเทศอิรัก เป็นเมืองหลวงของจักรวรรดิบาบิโลเนียโบราณ และเป็นหนึ่งในเมืองที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลกโบราณ มีประชากรมากกว่า 100,000 คนในช่วงรุ่งเรือง

เมืองนี้โด่งดังในเรื่อง สวนลอยบาบิโลเนีย (Hanging Gardens of Babylon) ซึ่งเป็นหนึ่งในเจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลกโบราณ, หอคอยบาเบล (Tower of Babel) ในตำนาน, และ ประตูแห่งอิสตาร์ (Ishtar Gate) ที่ยังคงหลงเหลือชิ้นส่วนอยู่ในพิพิธภัณฑ์ทั่วโลก

การล่มสลายครั้งสุดท้าย

ในปี ค.ศ. 539 ก่อนคริสตกาล สมเด็จพระเจ้าโซรุสมหาราช (Cyrus the Great) แห่งจักรวรรดิเปอร์เซีย นำกองทัพเข้าบุกบาบิโลเนียอย่างไม่มีสงคราม ตำนานเล่าว่า พระองค์สั่งให้ทหารเปลี่ยนเส้นทางแม่น้ำยูเฟรตีสให้ไหลลึกลงไปจนทหารสามารถเดินเข้าเมืองได้ตามแม่น้ำที่ตื้นลง ทำให้กองทัพเปอร์เซียเข้าเมืองได้โดยสงบ

สาเหตุของการล่มสลาย

ความอ่อนแอทางการทหาร — กองทัพบาบิโลเนียไม่สามารถต้านทานกองทัพเปอร์เซียที่ทันสมัยกว่าได้
ความขัดแย้งภายใน — ราชวงศ์ในช่วงหลังอ่อนแอและขัดแย้งกันเอง
การรุกรานต่อเนื่อง — เผชิญการรุกรานจากหลายชนชาติตลอดหลายศตวรรษ
ความหรูหราฟุ่มเฟือง — ความมั่งคั่งทำให้เมืองขาดความพร้อมทางทหาร

มรดก

กฎหมายแฮมมูราบี — หนึ่งในกฎหมายโบราณที่เก่าแก่และสมบูรณ์ที่สุด
ระบบตัวเลข 60 — ระบบเลขฐาน 60 ที่เราใช้อยู่ทุกวันนี้ (60 วินาที, 60 นาที) มีต้นกำเนิดจากบาบิโลเนีย
ดาราศาสตร์ — ชาวบาบิโลเนียเป็นผู้บันทึกปรากฏการณ์ทางดาราศาสตร์ที่เก่าแก่ที่สุด

📝 Article CMS

📚 สารบัญ

ยืนยันการลบ